szpital onkologiczny poznań garbary opinie czesc 4

W tym czasie dziewięciu innych pacjentów w grupach i 2 nie osiągnęło jeszcze 120 dni i nadal byli przestrzegani. Spośród tych 40 pacjentów 20 losowo przydzielono do grupy (profilaktyczny gancyklowir), a 20 do grupy 2 (obserwacja). Dodatkowych 64 pacjentów, u których płyn z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego ujemny dla CMV uzyskano w dniu 35, włączono do grupy 3. Charakterystykę linii podstawowej wszystkich pacjentów zestawiono w Tabeli 1. Nie było znaczących różnic między trzema grupami pod względem dowolna zmienna, z wyjątkiem znacznie wyższego odsetka pacjentów z małymi mianami CMV z przedtransplantacyjnym w grupie 3, w porównaniu z grupą 2 (P = 0,02). Grupy były zrównoważone ze względu na wiek i obecność jakiejkolwiek choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi w dniu 35 (stopień 0 w stosunku do stopnia I do IV) w procesie randomizacji. Grupa miała jednak wyższy wskaźnik ostrej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi stopnia II lub wyższego niż grupa 2 (25 vs. 5%, P = 0,18). Weryfikacja radiologiczna śródmiąższowego zapalenia płuc
W sumie 31 pacjentów z trzech grup badanych otrzymało rozpoznanie zapalenia płuc CMV, a dla 30 z tych 31 pacjentów ustalono, że radiogramy klatki piersiowej uznano za pozytywne w przypadku śródmiąższowego zapalenia płuc (radiogram dla pacjenta z grupy 3 był niedostępny dla kodowanie). Spośród pacjentów, których można było zbadać, 29 zostało potwierdzonych, że mają śródmiąższowe nacieki. Stwierdzono, że pozostały pacjent miał normalne błonki iw związku z tym został uznany za negatywny w śródmiąższowym zapaleniu płuc wywołanym CMV w tej analizie. Wszystkie zestawy zdjęć rentgenowskich od pacjentów, którzy nie dostali klinicznej diagnozy śródmiąższowego zapalenia płuc, interpretowano jako nie wykazujące żadnych śródmiąższowych nacieków podczas przeglądu.
Wpływ profilaktyki gancyklowirem na rozwój śródmiąższowego zapalenia płuc CMV
Aby zbadać wpływ profilaktyki gancyklowirem, przeprowadzono pełną analizę zamiaru leczenia u wszystkich 40 randomizowanych pacjentów, a także analizę wykluczającą 7 pacjentów, którzy nie mogliby być oceniani pod względem zapalenia płuc wywołanego CMV.
Rycina 1. Rycina 1. Wartości graniczne produktu Kaplan-Meier dotyczące prawdopodobieństwa zapalenia płuc CMV u biorców przeszczepów szpiku kostnego. Wystąpiły istotne różnice w prawdopodobieństwie zapalenia płuc CMV między grupami i 2 (P = 0,0013) oraz między grupami 2 i 3 (P <0,0001), na podstawie testu log-rank.
Tabela 2. Tabela 2. Szybkość, z której 40 pacjentów pozytywnie odniosło się do CMV z powodu płynu do płukania uzyskanego w dniu 35. Wystąpiło śródmiąższowe zapalenie płuc CMV lub zmarło, zgodnie z przypisaniem do leczenia. Na podstawie szacunkowych wartości granicznych Kaplana-Meiera dotyczących prawdopodobieństwa zapalenia płuc CMV i testu log-rank stwierdzono duży efekt terapeutyczny w przypadku porównania grup i 2 (P = 0,0013) (ryc. 1). Stwierdzono, że ryzyko zapalenia CMV w grupie zmniejszyło się do poziomu w grupie 3 (ryc. 1). Ryzyko zapalenia CMV lub śmierci przed 120 dniem w grupie wynosiło jedną trzecią w grupie obserwacyjnej (grupa 2) (ryzyko względne, 0,33; P = 0,015) (tabela 2). Tylko 4 z 18 leczonych pacjentów (22 procent) miało zapalenie płuc wywołane CMV lub zmarło przed 120 dniem, w porównaniu z 10 z 15 nieleczonych pacjentów (67 procent)
[podobne: enolaza, sennik oddawanie moczu, gumtree lublin ]