Podskórna fondaparinuks w porównaniu do dożylnej niefrakcjonowanej heparyny w początkowym leczeniu zatorowości płucnej czesc 4

Krwawienie uznano za poważne, jeśli występowało klinicznie jawnie i wiązało się ze zmniejszeniem o 2 g na decylitr lub więcej na poziomie hemoglobiny, doprowadziło do przetoczenia 2 lub więcej jednostek krwinek czerwonych lub krwi pełnej, zaotrzewnowo lub wewnątrzczaszkowo, w organ krytyczny lub przyczynił się do śmierci. Epizody krwawienia, które były istotne klinicznie, ale nie kwalifikowały się jako istotne (np. Krwawienie z nosa, które wymagało interwencji, powstanie dużego krwiaka widocznego na skórze lub spontaniczne krwiomocz makroskopowy) były dodatkowym wynikiem bezpieczeństwa i zostały sklasyfikowane jako istotne klinicznie krwawienie. Wszystkie inne krwotoki zostały sklasyfikowane jako trywialne. Przyczyna zgonu została zaklasyfikowana jako zatorowość płucna, krwawienie, rak lub inna ustalona diagnoza lub uznano ją za niewyjaśnioną. Wszystkie podejrzane zdarzenia końcowe zostały sprawdzone i sklasyfikowane przez główny komitet orzekający, którego członkowie nie byli świadomi wykonywania zabiegów. Liczba płytek krwi była oceniana na linii podstawowej, w dniu 4 i na końcu początkowego leczenia. Przeciwciała przeciwpłytkowe zmierzono na linii podstawowej i pod koniec początkowego leczenia, a także zmierzono, jeśli podejrzewa się trombocytopenię wywołaną przez heparynę, ponieważ liczba powtórnie testowanych płytek krwi była poniżej 100 000 na milimetr sześcienny lub spadła o więcej niż 40% z liczba linii podstawowych.15
Analiza statystyczna
Przyjęliśmy 5 procentową częstość pierwotnego wyniku skuteczności w grupie niefrakcjonowanej heparyny i postawiono hipotezę, że fondaparynuks będzie tak samo skuteczny jak heparyna niefrakcjonowana.3 Badania u pacjentów z zatorowością płucną lub zakrzepicą żył głębokich, którzy nie otrzymali leczenia lub nieodpowiedniego leczenia, stwierdzili odsetek nawrotów ok. 20%. 2, 17, 17 Na podstawie wcześniejszych badań wybraliśmy stały margines marginesu równy 3,5% dla bezwzględnej różnicy między obiema grupami leczenia w zakresie wskaźnika żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.4,5,7, 12,16,17 Z tych założeń wyliczyliśmy, że badanie z 1100 pacjentami na grupę będzie miało moc 95 procent, z jednostronnym błędem typu I równym 0,025, aby odrzucić hipotezę, że częstość nawrotów z fondaparynuksem wynosiłaby 3,5 procent wyższy niż w przypadku niefrakcjonowanej heparyny.
Podstawowa analiza skuteczności opierała się na częstości występowania nawracającej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej podczas całego trzymiesięcznego okresu badania. Analizy krwawień obejmowały zdarzenia podczas początkowego okresu leczenia plus trzy, cztery lub dziewięć dni, zgodnie z klirensem kreatyniny (więcej niż 50, 30 do 50 lub mniej niż 30 ml na minutę, odpowiednio) .18 Analizy skuteczności były oparte na danych od wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badanej, podczas gdy analizy bezpieczeństwa były oparte na danych od wszystkich pacjentów, którzy faktycznie otrzymali leczenie. 95-procentowy przedział ufności dla bezwzględnej różnicy między grupami leczenia w zakresie wyników został obliczony przy użyciu normalnej aproksymacji.
Komitet sterujący ponosił ostateczną odpowiedzialność za protokół badania, plan analizy statystycznej, postęp badań i analiz oraz raportowanie danych.
Wyniki
Pacjenci i podstawowa charakterystyka
Od maja 2000 r. Do marca 2002 r. 5993 pacjentów z zatorowością płucną było badanych w 235 ośrodkach uczestniczących
[patrz też: leczenie po przeszczepie skóry, korona cyrkonowa, zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci ]
[więcej w: zniesienie lordozy, enolaza, dexacaps ]