Mutacje somatyczne i zarodkowe genu HRPT2 w sporadycznym raku przytarczyc czesc 4

Testowanie DNA linii zarodkowej wykazało, że osiem mutacji HRPT2 (od sześciu pacjentów) miało charakter somatyczny, a dwie różne mutacje somatyczne stwierdzono w guzach od dwóch z tych pacjentów. Dwie mutacje znaleziono również w każdym guzie od dwóch dodatkowych pacjentów, ale nie było możliwe określenie statusu somatycznego lub linii płciowej tych mutacji. Rysunek 1. Rycina 1. Przykłady mutacji somatycznych i linii germinalnej genu HRPT2 w sporadycznym raku przytarczyc. Chromatogramy sekwencyjne w panelu A pokazują dwie odrębne mutacje somatyczne HRPT2 w eksonie (82del4) i eksonie 8 (732delT) w DNA nowotworu od Pacjenta 1. Nabyta natura obu mutacji (każdy chromatogram reprezentuje pojedynczy allel po subklonowaniu produktów PCR) jest udowodnione przez obecność sekwencji dzikiego typu (normalnej) samej w DNA kontrolnym linii zarodkowej od tego samego pacjenta i jest zgodne z obecnością mechanizmu supresorowego guza. Panel B pokazuje DNA przytarczycznego raka z nabytym zaburzeniem obu alleli HRPT2 z powodu mutacji somatycznej plus utraty heterozygotyczności. DNA nowotworowy od Pacjenta 4 przenosi mutację somatyczną – 39delC – w eksonie HRPT2; somatyczne wyeliminowanie nieututującego allelu HRPT2 nowotworu było również oczywiste, ponieważ sekwencja całkowitego DNA nowotworu pokazana na tym chromatogramie była identyczna z sekwencją zmutowanego allelu po jego izolacji przez subklonowanie (nie pokazano) i nie była zasłonięta przez towarzyszącą zachodzącą na siebie obecność normalny allel. Allelowa inaktywacja HRPT2 przez utratę heterozygotyczności została następnie zademonstrowana w wewnątrzagennym markerze polimorficznym intronu 10, jak pokazano po prawej stronie panelu B, w którym jeden z dwóch alleli linii zarodkowej został utracony w DNA guza (strzałka). Guz ten przejawiał również utratę heterozygotyczności w D1S413, w lokalizacji telomerowej do HRPT2 (dane nie przedstawione). Granica centromeryczna dla zdarzenia utraty heterozygotyczności została ograniczona przez zatrzymanie obu alleli przy D1S542; znacznik eksonu 14 był niepoinformowany. Panel C pokazuje heterozygotyczną mutację linii zarodkowej w eksonie 7 HRPT2 (664C> T, strzałki), przewidzianą do dezaktywacji produktu genu, zarówno w bezpośrednim sekwencjonowaniu DNA nowotworu, jak i DNA linii zarodkowej od Pacjenta 6.
Nieoczekiwanie zidentyfikowano mutacje HRPT2 w raku przytarczyc u trzech pacjentów jako mutacje linii zarodkowej (Tabela i Figura 1), chociaż żaden z tych pacjentów nie miał znanej rodziny z zespołem HPT-JT ani nie przedstawił ich klinicznych dowodów. . Żadna z tych mutacji linii zarodkowej nie była obecna u 150 osób kontrolnych, ani nie znaleziono innych mutacji w sekwencjonowanych egzonach. Dwie z tych mutacji linii zarodkowej (664C> T i 373insA) nie zostały zgłoszone we wcześniejszym badaniu krewniaków z zespołem HPT-JT 19, podczas gdy jeden (679insAG) był 19. Pacjent 8 miał mutację linii zarodkowej w jednym allelu. HRPT2 i specyficznej dla guza somatycznej mutacji HRPT2 w innym allelu (Tabela 1).
Dostępność DNA linii zarodkowej od 11 z 15 pacjentów pozwoliło na zbadanie ich guzów pod kątem utraty heterozygotyczności wewnątrz lub w pobliżu HRPT2. Utratę heterozygotyczności zidentyfikowano w jednym raku, od Pacjenta 4 (Tabela i Figura 1B). Raki przytarczyc od 6 z 10 pacjentów, u których guzy ujawniły mutacje, miały dwie zmiany HRPT2 (Tabela 1)
[podobne: rezonans magnetyczny kręgosłupa cena, diabetolog garwolin, gumtree kielce ]
[przypisy: przychodnia kochowskiego, gumtree kielce, biofazolin ]