Gen GPR54 jako regulator okresu dojrzewania ad 9

W każdej grupie testowej użyto od pięciu do ośmiu myszy. Wartości P są podane dla statystycznie istotnych różnic; wszystkie wartości P obliczono za pomocą nieparametrycznych testów Manna-Whitneya. Samce myszy Gpr54 – / – miały znacznie niższe stężenia testosteronu we krwi niż dopasowane wiekiem kontrole + / + (średnia wśród 12 zmutowanych myszy, 0,1 . 0,02 pg na mililitr, średnia wśród 11 myszy typu dzikiego, 4,6 . 1,6 pg na mililitr; P <0,001 przez niesparowany test U Manna-Whitneya). Stężenia testosteronu u samców myszy Gpr54 – / – były podobne do obserwowanych u samic myszy Gpr54 + / + (średnia z ośmiu samic myszy, 0,2 . 0,02 pg na mililitr) (Figura 6A). Stężenia 17.-estradiolu u samic myszy Gpr54 – / – były podobne do stężeń u samic Gpr54 + / + w stadiach nieziarniczych cyklu reprodukcyjnego (fig. 6B) i dla bazowych stężeń estradiolu w surowicy u samców myszy Gpr54 + / + ( dane nie pokazane). Nie zidentyfikowano żadnych samic Gpr54 – / -, które miały 17.-estradiol w stężeniu zbliżonym do stwierdzanego w rui (średnie stężenie wśród pięciu samic typu dzikiego, 96,5 . 16,3 pg na mililitr) (Figura 6B).
Brak cyklu rujowego u samic myszy nie był spowodowany niezdolnością tkanki gonadowej do reagowania na gonadotropiny. Samice myszy Gpr54 – / – można indukować owulacją po sekwencyjnym wstrzyknięciu gonadotropin w ciąży i gonadotropiny kosmówkowej (dane nie pokazane). Brak cyklu rujowego i brak produkcji plemników u myszy Gpr54 – / – spowodowany był znacznym zmniejszeniem stężenia hormonu folikulotropowego w surowicy (P = 0,009) i bardziej umiarkowanym spadkiem stężenia hormonu luteinizującego (ryc. 6C). i Figura 6D). Możliwe wyjaśnienia obniżonych stężeń krążącej gonadotropiny obejmują brak gonadotropów przysadki, niezdolność istniejących gonadotropów do reagowania na stymulację hormonem uwalniającym gonadotropinę oraz brak wytwarzania hormonu uwalniającego gonadotropiny. Ta ostatnia możliwość została wykluczona, ponieważ nie było istotnej różnicy między normalnymi i zmutowanymi myszami w stężeniu hormonu uwalniającego gonadotropiny w ekstraktach podwzgórzowych (Figura 6E).
Ponadto pomiary przysadkowego hormonu luteinizującego i hormonu folikulotropowego wykazały, że chociaż całkowita ilość każdego hormonu była niższa u myszy Gpr54 – / – niż u myszy typu dzikiego, stwierdzono znaczące ilości każdego hormonu, co wskazuje, że gonadotropy przysadki są obecne w myszach Gpr54 – / – i są zdolne do syntetyzowania hormonu luteinizującego i hormonu folikulotropowego. Ponadto, u samic myszy Gpr54 – / -, hormon luteinizujący był wydzielany do krwioobiegu w odpowiedzi na wstrzyknięcie hormonu uwalniającego gonadotropiny (Figura 6F), i było odpowiednie zubożenie w przysadkowym hormonie luteinizującym (Figura 6G). Badania nad wydzielaniem hormonu folikulotropowego w odpowiedzi na wstrzyknięcie hormonu uwalniającego gonadotropinę miały podobne wyniki (dane nie pokazane). Chociaż bezwzględne stężenie hormonu luteinizującego w surowicy po wstrzyknięciu hormonu uwalniającego gonadotropiny było niższe u myszy Gpr54 – / – niż u myszy + / +, proporcjonalny wzrost stężenia hormonu luteinizującego był podobny (wzrost o współczynnik linia bazowa)
[hasła pokrewne: sennik klotnia, ministerstwo zdrowia lista leków dla seniorów, wyszukiwarka leków ]
[przypisy: sennik oddawanie moczu, sennik klotnia, invimed gdynia ]